Nieuwe opzet van gecombineerde wedstrijd
Posted by Chris Daniels (chris) on 28 Sep 2009 at 12:52
Nieuws >>

Verslag Tie Sha Zhang Stijl/Sparring combi (door Robbert van Raalte, sterverslaggever)

Afgelopen zaterdag (19 september 2009) reisde er een delegatie van deelnemers, toeschouwers en een jurylid af naar Lanaken voor een nieuw treffen in de Tie Sha Zhang-reeks. Ditmaal niet een dag met alleen de wedstrijd elementen, maar ook tijd voor ontspanning en inspanning.

De wedstrijd kreeg vorm door het eerder uitgelegde systeem; eerst moest men tegen elkaar een vorm lopen, waarna er met ca. anderhalve minuut klassieke sparring duidelijk moest worden wie de winnaar was. Was dit nog niet duidelijk dan moest een breektechniek de uiteindelijke winnaar aanwijzen.

De ontspanning kwam in de vorm van pluimbal (Jianzi) en een gezamenlijke maaltijd aan het eind van de dag. Beide elementen werden goed verteerd door bijna elke aanwezige. Een enkeling had namelijk meer behoefte aan een droge tofu-cracker met biologische alfalfa in plaats van smakelijk ‘pre-wokked’ chinees voedsel.

Voor een goede indruk van het pluimbal spel raad ik je aan om een kijkje te nemen naar dit filmpje. Ik kan je melden; behoorlijk intensief en goed voor je coördinatie. Daarnaast ook goed voor het trainen van je vocabulaire (zeker als Arjuna wéér mist) en lastiger dan je denkt! Daarom ook zeker voor herhaling vatbaar, ook als uitlaatklep van de spanning die normaliter bij een wedstrijd heerst.

Maar goed genoeg over eten en het overige vertier. Tijd voor een verslag van de wedstrijd en prestaties van de MHWX’ers bij dit evenement. Onze afvaardiging bestond uit: Willem, Arjuna, Ewald, Khai, Aart en Sjir. Goed om te weten is dat er twee klassen waren; Klasse A (gevorderden) en geheel in de lijn der verwachting; Klasse B (beginners). Alleen Aart kwam uit in klasse B. Ook fijn voor je beeldvorming is om te weten dat er, door het totaal aantal deelnemers, toch gekozen was voor een herkansingsronde. Iedereen kwam dus minimaal twee maal in actie.

Nieuw en erg prettig voor de spieren was een gezamenlijke warming up. Eerst een klein stukje door het bos rennen en vervolgens wat warming-up op de plaats, ademhalingsoefeningen, standenwerk en stretching. Ook dit element is prettig, in plaats van dat iedereen apart in een hoekje staat te springen en te stretchen kreeg iedereen zodoende dezelfde voorbereiding. Het verdere verslag zal ik even per persoon schrijven. Simpelweg omdat dat…eh…makkelijker is (omdat ik niet precies weet wie in welke ronde tegen wie z’n best moest doen).

Willem

Nadat hij z’n imago weer eens bevestigde (door te verwachten dat de tunnels op de A73 voor hem wel open zouden gaan) en dus te laat kwam, probeerde hij z’n aanwezigheid op sportief gebied te laten gelden. Z’n vormen waren qua uitvoering in de lijn der verwachting; constant en het zag er allemaal vrij moeiteloos uit. Met onder meer de eerste en de derde vorm probeerde Willem zijn tegenstander af te troeven. In hoeverre dat gelukt is mag je hem zelf vragen.

Het sparren was Willem wel weggelegd. Hij is snel, fel en niet bang. Al had ik zelf het idee dat hij het leuk begon te vinden in het gevecht op de hele korte afstand, waarbij Willem z’n tegenstander soms mooi in de klem had. Helaas werd het gevecht vervolgens door een scheidsrechter meestal afgebroken en moest men weer opnieuw het gevecht aangaan. Al met al een mooi optreden, maar helaas prijsloos.

Ewald

Hoewel hij zich had opgegeven voor klasse B, mocht (lees: moest) hij meedoen met klasse A. Toch een mooi compliment! En z’n prestatie was er niet minder om. Met name in het klassieke sparring was Ewald erg in z’n element; mooie standen en veel variatie. Leuk om naar te kijken en lastig om te fotograferen. Na zijn eerste optreden kreeg Ewald als kritiek wel te horen dat z’n sparring er goed uitzag, maar enige effectiviteit miste. Hij mocht sommige technieken best afmaken en z’n tegenstander daadwerkelijk raken. Iets wat hij vervolgens in z’n latere sparring goed verbeterde.

De selectie van vormen van Ewald was wat beperkter dan de andere afgevaardigden van MHWX in klasse A. Geen wonder natuurlijk, hij traint minder lang dan ‘de rest’. Ewald liep onder meer een (strakke!) tweede en de derde vorm (ook een zeer strakke eerste vorm, overigens! Red. Chris) en wist een mooi aantal rondes te overleven. Helaas viel ook hij niet in de prijzen.

Arjuna

We vervolgens ons verhaal met Arjuna, die als enige van onze afvaardiging in klasse A een aantal plankjes heeft moeten breken. Mocht je tijdens aankomende trainingen van andere MHWX’ers de opmerking horen: ‘ik heb alle planken gebroken’, dan weet je nu hoeveel waarde die opmerking heeft.

Dit houdt overigens ook in dat de prestaties van Arjuna en zijn tegenstanders vaak erg dicht bij elkaar lagen. Van te voren moest worden aangegeven welke vorm en breektechniek gedaan werd en dat pakte twee maal niet zo heel goed uit. Waar Arjuna een strakke derde vorm liep werd hij overtroefd door de (nieuwe) lange stok vorm, de Xié Li Gun Quan. Bij het sparren trok hij vervolgens de stand gelijk en dus moesten de planken komen. De breektechniek die Arjuna had gekozen was een ‘spinning backfist’ op een hangende plank. Dit had hij echter gekozen voordat hij de planken had gezien. Deze waren beduidend lichter dan wat wij gewend zijn en de breek mislukte helaas ook.

Na vervolgens in de herkansingsronde te zijn uitgeloot mocht hij bij z’n derde optreden ook weer breken en zelfs twee maal omdat er geen duidelijke winnaar was. De tweede keer moesten beide deelnemers met een Chinese vuist door de plank meppen. Helaas lukte Arjuna dat niet (‘tok’) terwijl zijn tegenstander van QL dit wel deed (‘krak’).

Aart

Als gezegd; Aart was de enige deelnemer in de B-klasse. Het eerste optreden wat hij weggaf was meteen succesvol. Hij wist dankzij een breek z’n plaats in ronde twee zeker te stellen. Als mijn geheugen me niet in de steek laat had Aart gewonnen bij het onderdeel chuan, maar werd de score gelijk getrokken bij het sparren. Als opbouwende kritiek kreeg Aart mee dat hij teveel gefocust was op het scoren van punten, waarbij z’n tegenstander juist meer het spel aan wilde gaan.

In de tweede ronde bleek de tegenstand echter net wat te groot voor Aart. Hij deed zijn best met de (oude) lange stok ‘vorm’, maar werd door zijn tegenstander afgetroefd op zowel vorm als sparring. Aart ging dan ook prijsloos naar huis, maar heeft wel laten zien dat hij steeds verder groeit door voor het eerst de eerste ronde door te komen.

Khai

Khai zal een gemengd gevoel overgehouden hebben aan z’n presteren. Hij wist de rondes goed door te komen door z’n strakke uitvoering van ondermeer de derde vorm en een mooie uitvoering de vorm met het rechtzwaard.

Ook met sparren wist hij erg veel indruk te maken op de jury. Mooie standen, mooie technieken maar ook hij kreeg te horen dat hij z’n technieken af en toe wel mocht doorzetten. Om te laten zien ‘dat je hem hebt’. Zo gezegd, zo gedaan en de vervolg sparringsrondes lieten zien dat Khai zeer duidelijk de daad bij de kritiek kan voegen. Hij gaf mooie sparringspartijen weg en dat was dan ook een genot om naar te kijken.

Het dubbele gevoel zal voor Khai komen in een van de laatste rondes van de dag. Hij mocht ter plekke verzinnen welke vorm hij ging lopen en hij koos licht aarzelend voor de (nieuwe) lange stok vorm. Hoewel hij deze normaal gesproken mooi en vloeiend loopt, had het brein van Khai er minder zin in. Khai liep aan het begin van de vorm vast en hoewel een herstart hem iets verder bracht kwam ook daar een einde aan door een vastloper. Jammer maar helaas, volgende keer pak je je revanche! Arjuna was al zo aardig om hem z’n saté stokje te geven ‘om mee te oefenen’. Zo zie je maar weer dat we alles voor elkaar over hebben.

Sjir

Onze laatste deelnemer was Der Sjir. Onze thai-karateka-bokser-kung fu man had er duidelijk zin in en liet dat blijken tijdens het sparren. Duidelijk was dat hij een ander soort sparren gewend was en dat hij meer moest nadenken bij het klassieke sparren. Waar Ewald en Khai zich dan ook verloren in heel sierlijk sparren, was Sjir vooral bezig met het zoeken van openingen en treffers en verloor daar dus een beetje het klassieke aspect.

Zijn vormen leken daarentegen, net als bij Willem, moeiteloos te gaan. Met onder meer een uitvoering van de derde en vierde vorm wist Sjir zich veel rondes staande te houden, maar moest zich uiteindelijk gewonnen geven tegen de latere winnaar van het evenement. Sjir ging dus ook zonder beker naar huis, maar gelukkig had hij z’n geluk al gevonden in een kapperskruk.

Al met al was dit dus een erg geslaagde dag. De dag ademde veel meer een gevoel van ‘evenement’ dan ‘wedstrijd’. Juist door de nieuwe opzet die Marc en Chris hadden bedacht. De gezamenlijke warming-up, het Jianzi en de afsluiting met Chinees eten gaven het evenement een andere sfeer dan normaliter.

Namens Chris; bedankt aan alle deelnemers voor jullie moeite en inzet. Ook bedankt aan de toeschouwers en overige aanhang van MHWX voor jullie komst. Altijd leuk om een groot aantal leden en supporters te zien bij evenementen.

Jullie verslaggever-voor-een-dag,

Robbert

PS. hieronder nog even een foto van de prijswinnaars van klasse A en B, resp. Jonathan Lambregs van Qiúlóng Kung Fu en Aldin Mehic van Bai Jia Zhi Dao. (red. Chris)