Nieuws

Lees hier de nieuwsberichten van kung fu school Mei Hua Wu Xiao uit Nijmegen. Je kan hier verslagen terug vinden van evenementen en examens, maar ook aankondigingen en mededelingen over trainingen.


Laden

Robbert goes…Baji!

In de serie ‘someone goes somewhere’ is het nu de beurt aan mijzelf. Na Arjuna in het voorjaar en Chris in de zomer, zullen jullie ongetwijfeld (toch?!) hebben gemerkt dat ik er de afgelopen week niet bij was bij de trainingen. Dat komt dus omdat ik de komende 4 weken aan het trainen ben in de ‘kleine’ stad Dezhou. Niemand kent het, maar het heeft zo’n 5 miljoen inwoners. Ik ben te gast bij de An Wushu International Kung Fu School.

Deze school is klein, gerund door vader en zoon van de An-familie. Die laatste is de Shifu met de naam Jian Qiu. Mochten jullie nog twijfels hebben over hoe je later je kind moet noemen, dan raad ik Jian Qiu aan; dat betekent namelijk ‘Autumn Sword’. Dat is toch beter dan (goh, wie zal ik hier nou eens gaan noemen…) Arjuna.

De Shifu traint de westerse leden die naar de school komen en naast mijzelf zijn dat er momenteel twee. Niet veel, maar dat is gezien de trainingsruimte niet heel vervelend. We trainen namelijk voornamelijk binnen vanwege de temperatuur, de luchtkwaliteit en met name; irritante Chinezen die als aapjes gaan kijken hoe westerlingen kung fu aan het doen zijn. Ze schijnen nog net geen nootjes te gaan gooien, maar de verhalen hier zijn wel bizar.

Bajiquan

Hoe dan ook, ik kwam hier met het idee (onthoud deze woorden) om vanaf maandag 12 september Bajiquan en Baguazhuang te gaan trainen. Bajiquan is een stijl uit het noorden van China en waarschijnlijk 300 jaar oud. Waarschijnlijk ja, want ook hier; niemand weet het zeker. Het is een ontzettend explosieve stijl, die op het oog vrij eenvoudig is en in China bekend staat om de effectiviteit van de technieken. Ik kwam er op internet nog een mooi Chinees Wushu-gezegde over tegen:

For ministers, Tai Chi Quan is used to run the country and for generals, Baji Quan is used for defending the country.”

Een wijs persoon

Het behoeft vast weinig uitleg, dat een explosieve stijl als deze een externe stijl is. Al zegt dat niet altijd wat, maar daarover later nog wat. Wat de meesten wel weten is dat een onderscheidend en belangrijke karakteristiek van kung fu de theorie omtrent interne energie is. Of ‘ qi’. Qi opbouwen is erg goed voor je lichaam en stijlen als Tai Chi houden het bij de energie die je dan voelt. Baji gebruikt deze Qi echter voor ‘Fa Li’ (of Fa Jin, als je gaat Googlen). Vrij vertaald betekent dit: ‘explosief kracht loslaten’. Bij Bajiquan draait het er vervolgens om dat je deze kracht met het juiste gebruik van je boven-, midden- en onderlichaam nog een extra zetje geeft en daarmee je tegenstanders de baas bent.

Bij iets wat zo explosief is, hoort uiteraard het nodige basiswerk; standen en het gebruik van je hele lichaam om een stoot kracht bij te zetten. Alles moet kloppen voor de perfecte techniek; het draaien van je heup en schouder, het ‘openen’ van je middenrif, je voetenwerk…tot de blik in je ogen aan toe. Je lichaam krijgt bij zoiets moois natuurlijk het nodige te verduren; dus trainen we ook hard qi gong. Wij kennen het als ‘harding’ en ik mag het geregeld tegen een boom opnemen op een manier dat deze familie het al generaties lang doet. De boom is overigens winnende; ik bestook hem met knokkels, vingers, ellebogen, onderarmen, triceps, biceps en de rug van m’n hand, maar hij geeft geen krimp. Omdat ik nog niet het hele spectrum heb gehad, vermoed ik ook nog ribben, schouders en schenen te mogen gebruiken. Ik zou m’n geld inzetten op de boom trouwens.

Baguazhang

Het idee was dus om ook Baguazhang (‘acht trigrammen palm’) te gaan doen, maar daar is vanaf de eerste dag wat verandering in gekomen. Mijn eerste dag hier had ik mijn Shifu nog niet ontmoet, omdat hij goud moest winnen op een grote kung fu wedstrijd in Tianjin (met Bajiquan). Zijn Shifu (de vader) kwam hem vervangen en ik stond hem als een hert starend in de koplampen van een auto aan te kijken, als hij in het Chinees wat naar me schreeuwde (en dat was vast niet dat ik iets goed deed). Grappige ervaring, zeker als je het combineert met de overige omstandigheden: een zweterig zaaltje, een matras van stro en ca. 6cm dik (en kneiterhard) en ontbijt met gestoomd brood, ei en zure komkommer. Toch wel een beetje afzien dus.

Maar goed, de tweede dag was An Shifu er dus wel en hebben we eigenlijk bepaald dat een maand te kort is om twee stijlen te doen. Van Baguazhang kan ik dus ook nog niet zoveel vertellen, behalve dan dat het er stiekem best spectaculair uitziet. Zeker in het echt. Het grappige is dat Bagua een interne stijl is, maar er behoorlijk extern uit ziet (hetzelfde geldt van Xing Yi, overigens). Ik vond de combinatie mooi, omdat het krachtige van Baji dan afgewisseld kon worden met het ontzettend flexibele van Bagua.

Echter, ik wil wel het meeste uit mijn verblijf hier halen en dus heb ik een keuze gemaakt tussen die twee. Wie weet komt Bagua nog een andere keer, want ook de Shifu onderschrijft de voordelen van deze stijl voor welke sport dan ook. Onderstaand filmpje duurt wellicht wat lang, maar ik zou je toch zeker aanraden om hem af te kijken. Het rondrennen in een cirkel lijkt bijvoorbeeld simpel, maar alleen dat al kost je de eerste paar weken trainen.

Tot zover even mijn eerste update. Er komt er ongetwijfeld nog wel een, maar dit leek me een mooie introductie in hetgeen wat ik hier doe. Inspiratie voor trainingen krijg ik genoeg hier en ik gebruik hier best wat t-shirts, dus geniet er nog maar van dat ik nog even wegblijf.

Tot over 5 weken!

Robbert

Bajiquan

Baguazhang

5 reacties

Laat een reactie achter

Moment...