Nieuws

Lees hier de nieuwsberichten van kung fu school Mei Hua Wu Xiao uit Nijmegen. Je kan hier verslagen terug vinden van evenementen en examens, maar ook aankondigingen en mededelingen over trainingen.


Laden

Robbert goes baji, part 3

Ik mag weer genieten van een rustdagje, dus kan ik mijn tijd ook weer mooi gebruiken om nog een keer een update te schrijven van mijn belevenissen in China. Zoals de vorige keer gemeld, zal deze update zich wat meer richten op de trainingen die ik hier geniet.

Jī běn gōng

Zoals met veel dingen, moet je bij het leren van nieuwigheden weer bij de basis beginnen. Zo ook ondergetekende. De basis van de stijlen die je hier kan leren zijn een aantal diverse oefeningen die hier ‘jī běn gōng’ (基本功) genoemd worden. Afhankelijk van de stijl die je kiest verschillen deze oefeningen, maar overlap is er ook zeker. De term is te vertalen naar ‘basisvaardigheden’ en het is eigenlijk hetgeen waar je het meest mee bezig bent als je hier een maand gaat trainen.

De set oefeningen voor bajiquan zijn de volgende (het correcte gebruik van pinyin laat ik even achterwege):

  • Liu ge bu fa (6 basisstanden, 2 anders dan die van ons);
  • Ma bu da fa (11 handtechnieken in ma bu);
  • Ba ji ying qi zhuang (6 methoden voor hard qi gong (harding));
  • Fa li zhuang fa (3 oefeningen voor krachtsexplosie);
  • Jin gang ba shi (8 combinatietechnieken).

Deze oefeningen werden afgewisseld met trainingen in:

  • De eeuwenoude kunst van het boommeppen op 18 manieren;
  • Meditatie en soft qi gong;
  • Vormlopen (1 in mijn geval);
  • Toepassing van de bovengenoemde combinatietechnieken;
  • Sanda.

Ik kan hier natuurlijk pagina’s over volschrijven, maar het lijkt me leuk om een aantal van deze dingen juist zonder al te veel toelichting door jullie te laten ervaren. Wees gerust, dat duurt nog een paar weken. Onderstaand wel vast wat ervaringen die ik met bovenstaande heb opgedaan, het moet natuurlijk niet een te taai artikeltje worden om te lezen.

``Shǒu fǎ, yǎn fǎ, shēn fǎ, bù fǎ!!``

90% van de trainingen die ik heb gekregen, zijn gegeven door mijn Shi Fu hier (An Jian Qiu). Dat betekende niet dat hij er elke training de hele tijd was; er wordt veel van je eigen discipline verwacht. Er wordt je wat uitgelegd en voorgedaan, waarna je zelf gewoon veel moet oefenen. Geheel in lijn met de betekenis van het woord ‘gong fu’ (staat ook hier uitgelegd) en ook een logische lesmethode. Kung fu is nu eenmaal niet iets wat je van de ene op de andere dag kan en je zal er veel tijd en zweet in moeten steken om vooruitgang te boeken.

Toch bestaan er voor de overige 10% ook andere lesmethodes. Dat waren namelijk de trainingen die gegeven werden door Shi Ye (zoals eerder uitgelegd; de vader van mijn Shi Fu). De titel van deze paragraaf is zijn mantra en hij is overduidelijk van de oudere stempel. Als hij trainen geeft, geeft hij ook echt trainen. Vaak komen we dan niet verder dan het basiswerk, maar oog voor detail heeft hij zeker. En voor de diepte van je standen. En wat minder voor beperkingen van een westers lichaam, overigens.

De titel van deze paragraaf betekent, met enige schrijversvrijheid, zo veel als: “Handtechniek, ogen, lichaam en voettechniek!!”. Alles moet kloppen en er wordt dan ook geen detail overgeslagen (hoewel m’n ogen toch beduidend minder aandacht kregen). Je kan nog zo’n mooie techniek uitvoeren, als je er bij kijkt alsof je een kitten (of de baard van Theo) aait, dan klopt het geheel nog niet. Sowieso geldt bij Shi Ye, dat halfslachtig trainen niet bestaat. Dat bleek wel toen ik zonder diepe stand even mijn handtechnieken aan het herhalen was en hij me toch wel duidelijk maakte dat er iets mankeerde. Dat je mijn t-shirt al kon uitwringen boeit dan werkelijk niks.

Hoewel ik zeker veel geleerd heb van deze (overigens zeer vriendelijke) man, gaat het uiteindelijk toch mank lopen als je twee trainers hebt. Mijn Shi Fu heeft uitgangspunten of technieken aangepast en als je die dan voor doet bij Shi Ye, barst hij nog net niet in huilen uit. Heb hem overigens gecomplimenteerd op de blik in z’n ogen toen dat gebeurde.

``Everything must work together``

Mijn eigen Shi Fu houdt er dus een wat andere lesmethode op na, die meer gericht is op complimenteren dat iets goed gaat, iemand dan 3 dagen laten oefenen en dan zeggen dat het niet goed is en wat extra details prijsgeven van een techniek. Waar hij erg op let is dat je hele lichaam samenwerkt voor de perfecte stoot, trap of breek. Dat is ook hetgeen dat hem zo ontzettend goed maakt. Je kan je werkelijk niet voorstellen hoe snel hij is en hoeveel kracht er uit zijn lichaam kan komen. Dat is in het echt een heel stuk indrukwekkender dan in een YouTube-filmpje. Ik snap om die reden ook best dat het een geduchte concurrent was tijdens Sanda (Chinees kickboxen).

Dat geldt overigens even goed voor andere stijlen dan baji. Een ander student hier, traint al sinds eind januari bagua. Het gemak waarmee Shi Fu switcht tussen beide stijlen is bijna niet voor te stellen. Van het hardste en krachtigste wat je in de Chinese vechtkunsten kan vinden, naar het sierlijke en ogenschijnlijke moeiteloze van bagua. Oprecht indrukwekkend.

Naast het feit dat hij zelf erg goed is en steeds bekender aan het worden is in China, is hij ook nog eens capabel in lesgeven (wat minder in structuur). Waar je bij zijn vader zelf maar een beetje moet uitvogelen wat er aan je techniek mankeert (en zijn mantra nog een keer of 5 herhaalt), kan Shi Fu je dat uitleggen. “Het moet meer van uit je heupen”, “je draait te vroeg”, “je beweegt je armen te weinig”, “Godallejezus, wat ben je lang”…dat soort dingen.

En nu?

Ik zal één van de laatste zijn om te ontkennen dat deze stijl erg anders is dan wat we in Nijmegen trainen, maar er zijn hier wel dingen verteld die me aan het denken zetten. Noot voor niet ingewijden; het onderstaande is wellicht minder leesbaar voor jullie.

Eén van de mooiste dingen die ik Shi Fu heb horen zeggen, is dat als je een hoog niveau in een bepaalde stijl behaalt, het helder wordt dat een heleboel stijlen eigenlijk hetzelfde zijn/nastreven. Dat zich dat fysiek anders uit doet niks af aan het feit dat de ware kung fu zich intern afspeelt. Hij vindt een ene stijl dan ook niet beter dan een andere, maar dat geldt voor hem absoluut niet voor meesters. Zo claimt hij binnen enkele minuten te kunnen zien of een meester echt kung fu beoefent, of dat het een mooi praatje is met wat fysiek vertoon.

Voor hem kwam er ook een nieuwe ontwikkeling op gang in z’n beoefening, toen hij het interne deel van de kung fu (soft qi gong) ging omarmen en trainen. Daar blijft hij dan wel weer lekker pragmatisch in; het gaat er om dat je een manier vindt die bij jou werkt. Het is bijvoorbeeld aan jezelf hoe je je ‘lower dan tian’ wilt visualiseren; er is niet iets goed of fout. Het interesseert hem bijvoorbeeld niet zo in welke houding je staat (waar bij Tai Chi wel veel aandacht naar uit gaat) als je je concentratie maar kan vasthouden. In je beoefening kan je vervolgens tegen andere methoden aanlopen en deze eens gaan proberen.

Voor Shi Fu heeft het trainen van de interne kung fu hem drie dingen gebracht:

  1. Hoe je hele lichaam als één kan werken.
  2. Hoe je je gedachten traint.
  3. Hoe je ‘qi’ opbouwt.

Vooral over die tweede wil ik even uitleggen, wat hij daar mee bedoelt. Toen hij nog een jonge God van 20 was (hij is nu 35), trainde hij midden in de nacht een enkele vorm (die ik nu ook leer). De vorm één keer lopen duurde ongeveer een uur, omdat hij het navolgende deed: hij visualiseerde elke beweging die hij moest gaan maken zo vaak, dat hij zijn lichaam uiteindelijk niet meer kon beheersen en het er wel uit móést. Dat klinkt bijna onmogelijk, maar ik ken het zelf wel als een ‘sleep twitch’. Het voorval dat je in bed ligt, ergens aan denkt (een wedstrijd bijvoorbeeld) en dat in eens (redelijk ongecontroleerd) je been of arm een beweging maakt.

Tijdens mijn training hier absoluut niet te reproduceren natuurlijk, maar op de momenten dat ik het probeerde (je visualiseert wat je gaat doen, waar je de kracht vandaan gaat halen en bouwt dan de spanning op), kreeg ik wel vaker te horen dat iets ‘beautiful’ of ‘very nice’ was.

Om het wat meer toepasselijk te maken gebruikte hij het drieluik ‘Yi, Qi, Li’ (意气力) ofwel; gedachten, energie en kracht. Verplaats je gedachten naar je dan tian, laat (in het geval van baji) daar de energie exploderen en gebruik die kracht voor je techniek. Makkie toch? Overigens verliest hij hierbij niet uit het oog dat je ook fit moet zijn om dit te kunnen en hij vindt iemand die anders beweert dan ook geen goede leraar.

Fin.

Er is een grote kans dat dit mijn laatste verslag was van mijn verblijf in China. Ik heb komende week nog tegoed waarin ik de vorm ga afmaken en de toepassingen van de technieken kan gaan ervaren. Beide erg leuk voor thuis, maar dat laat zich moeilijk beschrijven. Tevens vertrek ik zondagochtend uit Dezhou, waarna ik (samen met vriendin) nog twee weekjes ontzettend vakantie ga houden.

Hopelijk hebben jullie een kleeeein beetje mee kunnen genieten en een beeld gekregen van mijn ervaringen hier. Het is nog maar een klein deel van wat er te vertellen is, maar er moet natuurlijk bij terugkomst ook nog wat te vertellen zijn. Ik ga in elk geval voldaan, geïnspireerd en vol indrukken het vliegtuig in!

Tot eind oktober!

Robbert

4 reacties

Laat een reactie achter

Moment...