Nieuws

Lees hier de nieuwsberichten van kung fu school Mei Hua Wu Xiao uit Nijmegen. Je kan hier verslagen terug vinden van evenementen en examens, maar ook aankondigingen en mededelingen over trainingen.


Laden

Robbert goes baji, part 2

De vorige keer kregen jullie met name een inkijkje in de twee stijlen die ik heb overwogen, maar nog wat minder in hoe het is om in China te trainen. Laat staan hoe het is om 8 uur per dag te trainen.

Ik kan je met een gerust hart vertellen, dat zo veel uur trainen op een dag best een impact heeft op je lijf. Jullie weten vrijwel allemaal dat ik wel van een pittige (efficiënte…) training houd, maar dat is niet te doen voor 3 trainingen per dag/17 trainingen per week (op zaterdag hebben we er 2, geen 3). Zeker de eerste week moest ik best even wennen aan het stramien. Je komt namelijk echt niet verder dan het inspirerende schema van:

  • trainen,
  • eten,
  • trainen,
  • eten,
  • rusten,
  • trainen
  • eten,
  • (misschien nog even water halen)
  • slapen.

Tel daar een jetlag bij op en het feit dat alles nieuw is, inclusief manier waarop hier een ma bu wordt gedaan en je snapt wel dat het de eerste week even wennen was. Het weekend was dan op zich ook wel even een welkome afwisseling, waarin je dan ook wat van de omgeving kan gaan verkennen.

Dezhou City

De vorige keer liet ik al weten in welke schitterende omgeving ik zit; Dezhou in de provincie Shandong (in China…). Het gebied waar de stad zijn bureaucratie over uitspuugt telt in totaal een kleine 5,5 miljoen inwoners. Er is dus ontzettend veel te doen hier…of niet. Ik zit in een nieuwbouw gebied wat speciaal is neergezet om culturele ondernemingen samen te brengen. Naast de kung fu school waar ik zit, vind je hier dus een massageruimte, een tempel (die dicht is), een theehuis, een motorclub, een autodealer-iets, een shitload aan restaurantjes en gare winkeltjes met water, Oreo-koekjes en zoete bende in een flesje. Cultuur alom dus.

Als ik de verhalen moet geloven, moet ik in elk geval blij zijn dat we in het nieuwbouwgedeelte zitten. Hoewel ik de omgeving hier ook zeker niet zo inspirerend vind als waar Arjuna en Chris zijn geweest, heb ik in elk geval wel een douche, eten en stromend water tot mijn beschikking. De vorige locatie van de school had dat dus niet, waardoor studenten bij een naastgelegen hotel moesten douchen en eten in een even dichtbij gelegen restaurant. Tel daar de verhalen bij op dat kinderen rustig zaten te schijten op het trainingsveld, het eerder genoemde aapjes kijken, openbare karaoke-battles (Boef is er niks bij…) en het totale disrespect als men een vorm aan het doen was en dan denk ik dat ik inderdaad blij moet zijn.

Iets waar ik ook ontzettend tevreden over ben, is mijn matras. Nu hebben jullie inmiddels vast wel door dat Chinezen rare mensen zijn, maar dat een mens hier op kan slapen is echt een godswonder. Het matras is toch zeker een goede 5 cm. dik en gemaakt van gevlochten staaldraad met kiezelstenen, omringd door een stofje met een mooi motiefje. Ik slaap gelukkig alleen op een kamer, dus heb ik er een matras bijgepakt, maar ook als je twee stoeptegels op elkaar legt wordt het er natuurlijk niet zachter op. Eerlijk is eerlijk; het went niet.

Er zijn hier overigens best wat mooie plekjes te vinden, maar dat komt omdat de school vlak voor een park ligt. Er is dus weinig natuurlijks aan en door de Chinese bouwkwaliteit is het mooiste er na 3 jaar ook wel weer van af. Op een rustige dag kan je dan best een paar mooie foto’s schieten, maar het is geen Songshan of Wudangshan.

Trainingen en discipline

Ik heb het dus maar zwaar, met mijn 6 weken vakantie. Iets waar ik ook wel aan moest wennen is de manier waarop moderne technologie geïntegreerd is in de trainingen. Ik bedoel dan niet dat we tegen digitale tegenstanders onze technieken moeten uitproberen, maar dat de smartphone van de Shi Fu (dus niet Shifu weet ik sinds 3 minuten) een redelijk belangrijk deel uitmaakt van z’n leven. Als Shi Ye (De vader van Shi Fu) trainen geeft is de kwaliteit van de aandacht die je krijgt groter.

Wat beide heren wel verteld hebben is dat a) mijn basis ‘vewwy good’ is en b) dat ik snel vooruitga. Dat is natuurlijk leuk om te horen als je met een compleet nieuwe stijl bezig bent, maar het zegt ook iets over de trainingen die we in Nijmegen genieten. Sowieso mag ik na twee weken best concluderen dat we het in Nijmegen (en Lanaken) helemaal zo gek nog niet doen in vergelijking met hier. Zeker als je de hoeveelheid trainingsuren per week beschouwd. Iets waar we zonder twijfel meer in getraind worden is de toepassing van technieken en je mogen uitleven op kussens/pads. Dat laatste heb ik hier enkel nog meegemaakt in een training Sanda (Chinees kickboxen). Ook is onze warming-up en krachttraining wat uitgebreider en ben ik hier qua conditie nog weinig tekortgeschoten. Daar tegenover staan natuurlijk ook dingen die ze hier wel anders doen, maar die hoop ik bij terugkomst een keer met jullie te mogen gaan delen. In de volgende update zal ik ook wat vertellen over de onderdelen van de trainingen.

Hoewel ik had verwacht dat we geregeld buiten zouden trainen, valt dat eigenlijk wel tegen. Ik mag mezelf soms uitleven op een boom, maar verder zitten we in een zaaltje binnen in de school. Ergens wel jammer, want een omgeving kan juist ook erg inspiratievol zijn. Aan de andere kant; de lucht is hier best slecht vanwege smogvorming en het is hier, net als bij jullie de afgelopen dagen, nog tegen de 30 graden. Lekker om op een terrasje te zitten (wat ze hier niet doen) of te gaan zwemmen (wat je hier niet wilt), maar niet om je nieuw geleerde technieken tot in den treure te blijven herhalen.

Hier houd ik het weer even bij voor deze update. Volgende keer ga ik, zoals gezegd, wat dieper in op de trainingen hier, zodat het plaatje uiteindelijk compleet is (de stijl, de school en de trainingen). Mocht je nu al vragen hebben; je kan ze hieronder stellen!

Tot over 4 weken!

Robbert

2 reacties

Laat een reactie achter

Moment...